Πέθανε ο γνωστός ιερέας παπα-Τσάκαλος

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο θρυλικός παπα-Τσάκαλος, μια ιδιαίτερα ξεχωριστή παρουσία στα τηλεοπτικά πάνελ την προηγούμενη δεκαετία.

Ο πρεσβύτερος Σπυρίδων Τσιάκαλος, γνωστός για τον αυθορμητισμό του και την πηγαία λαϊκή του στάση, βρισκόταν σταθερά στο πλευρό των αδυνάτων, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τη διοίκηση της Εκκλησίας όταν ένιωθε ότι υπερασπίζεται το δίκαιο.

Με την πρεσβυτέρα του Κωνσταντίνα είχαν αποκτήσει τρία παιδιά και από αυτά επτά εγγόνια.

Την ανακοίνωση του θλιβερής είδησης έκανε ο γιος του Κωνσταντίνος σημειώνοντας:

«Ο αγαπημένος μου πατέρας. ο θρυλικός παπά-Τσάκαλος, ο ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας δεν είναι πια μαζί μας. Έκλεισε τον κύκλο του αγώνα της ζωής του με τον τρόπο που ήθελε ο ίδιος, όρθιος, δυνατός. Έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία.

Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων.

Εργάστηκε από 12 χρονών παιδάκι, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας.

Η τελευταία του ενορία, ο Ιερός Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό έμελε να είναι έργο ζωής αφού την ξαναέκτισε εκ θεμελίων και σήμερα είναι σημείο αναφοράς για τους ναούς της Αττικής.

Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026 στις 12.00 στον Ιερό Ναό της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό. Η ταφή του θα γίνει την επόμενη μέρα στο χωριό μας το Καταφύλλι την ίδια ώρα, όπως ήταν και η επιθυμία του.

Η ελληνική κοινωνία και η Εκκλησία, ειδικά οι ιερείς και συλλειτουργοί του τον έχουν ήδη αναγνωρίσει.Σύσσωμη η οικογένεια μας, η μητέρα μου Κωνσταντίνα, τα αδέρφια μου Δημήτρης και Σπύρος και τα εγγόνια του Θάλεια, Κωνσταντίνα, Γιάννης, Σπύρος, Γεωργία. Ορέστης και Κίμωνας θα τον θυμόμαστε και θα τον μελετάμε για όσο ζούμε».